شنبه ۱۹ فروردین و یکشنبه ۲۰ فروردین:

ما دقیقا ساعت ۱۸:۲۵ حرکت داشتیم به سمت مشهد و همه بچه ها حدود ساعت ۱۷ جلوی راه آهن بودن. چند دقیقه ای توی خیابون های اطراف راه آهن گشت زدیم و تازه فهمیدیم اون طرفا چه خبراییه و چقدر معتاد و مواد فروش وجود داره. ساعت ۱۸ وارد قطار شدیم و هر کدوم از بچه ها رفتن توی کوپه خودشون. من و حامد ومیلاد و پوریا تو یه کوپه بودیم. تا رسیدیم تو کوپه شروع کردیم به لخت شدن و پوشیدن لباس راحتی. هممون شلوارک پوشیدیم و راحت دراز کشیدیم تو کوپه. مهماندار قطار که اومد از کنارمون رد بشه تعجب کرده بود که ما اینقدر زود لباس عوض کردیم و راحت نشستیم گفت اگه میخواین همین طوری لخت و س ک س ی باشید لطفا درب کوپتون رو ببندید و باز هم نکنید البته خوشبختانه برعکس هواپیما مهماندارای قطار مرد هستن. بعد که رفت ما هم شروع کردیم به پاسور بازی(حکم). من و حامد، میلاد و پوریا رو یه دست بردیم و بعدش هم دیگه کوپه ما شده بود مسافرخونه و هر کسی حوصلش سر میرفت میومد تو کوپه ما یا پاسور بازی یا فیلم نگاه می کرد اخه حامد لپ تاپش رو اورده بود و همه چیز واسمون می ذاشت نگاه می کردیم. بعد از اینکه شام رو خوردیم حامد فیلم عملیات غیر ممکن ۴ رو گذاشت تا ساعت ۳ صبح نگاه می کردیم. اون اخرا دیگه من چشمام بالا نمیومد و داد زدم پاشید برید تو کوپه خودتون میخوایم بخوابیم. بعد فیلم همه با چشمای قرمز رفتن بخوابن. من و پوریا پایین خوابیدیم و میلاد و حامد رفتن بالا خوابیدن. در حین خواب بودیم و در رو هم قفل کرده بودیم که سعید تا نزدیک های صبح هی رفت و اومد و در همه کوپه ها رو میزد و نمیذاشت کسی بخوابه اخه سیگارش تموم شده بود و سیگار می خواست و اکثر بچه ها هم سیگاری نبودن. بیچاره مهماندار قطار می گفت ترو خدا بذارید ۱ ساعت بخوابیم. می گفت تا حالا در طول دوران کارم همچین واگنی ندیدم. حدود ساعت ۶:۳۰ رسیدیم مشهد و با یه اتوبوس رفتیم به سمت خوابگاه. وارد خوابگاه که شدیم هر گروه از بچه ها یه سوئیت گرفتن. ما هم یه سوئیت ۶ نفره گرفتیم که همه بچه ها با هم باشیم. سوئیتمون ۲ تا اتاق داشت من و میلاد و پوریا رفتیم تو یه اتاق و وسایلمونو گذاشتیم تو یه اتاق و داوود و امین و مصطفی هم وسایلشون رو گذاشتن تو یه اتاق. بعدش اومدیم بیرون و دیدیم که داوود پلی استیشن ۲ خودش رو هم اورده. وصلش کردیم و شروع کردیم بازی کردن. تا ظهر بازی کردیم و ظهر که خواستیم بریم پایین ناهار بخوریم شلوارکامون رو دراوردیم و یه شلوار راحتی دیگه پوشیدیم که بریم رستوران ناهار بخوریم که مسئول رستوران که یه خانم جدی و عصبی بود کلی خرابمون کرد و گفت واسه چی با این لباسا اومدین؟ کلی معذرت خواهی کردیم و اجازه داد این یک بار رو استثنا بمونیم. بعد از ناهار کمی استراحت کردیم و با بچه ها رفتیم به سمت حرم. از خوابگاه تا حرم حدود ۲۰ دقیقه پیاده راه بود. تا حرم پیاده و قدم زنون رفتیم و خیلی هم حال داد. به حرم که رسیدیم بارون گرفته بود و نم نم بارون می بارید و خیلی صحنه قشنگی شده بود. کلی تو فضای حرم عکس گرفتیم و بعد از زیارت برگشتیم خوابگاه که دیدیم پرسپولیس هم باخته. یه عده از بچه ها از باخت پرسپولیس خوشحال شده بودن و عروسی گرفته بودن و می زدن و می رقصیدن و یه عده هم ناراحت شده بودن و هرچی فحش بود نثار داور کردن من هم جزء گروه دوم بودم. بعدش رفتیم واسه شام و بعد از شام هم کل بچه ها با هم قرار گذاشتن بریم شهربازی(پارک ملت مشهد). بعد از شام رفتیم شهربازی و دوران خنده و شوخی شروع شد. اولش رسیدیم به یه قسمت که قسمت پنالتی بود. باید از ۵ ضربه حتما ۵ ضربه رو گل می کردی ولی مسعود چند ضربه زد که همش باخت و ما هم تشویقش می کردیم ولی فایده ای نداشت. محمد هم که خیلی بچه طنز و باحالیه کارای خنده دار می کرد. مثلا تو یه صحنه توپ افتاد زیر پای محمد و محمد هم مثلا توپ رو برداشت که فرار کنه و صاحب غرفه پنالتی رو بترسونه و صاحب غرفه هم با بهت و حیرت ما و محمد رو نگاه می کرد. بعدش محمد توپ رو برگردوند و گفت شوخی کردم. بچه ها هرجا می رفتیم می گفتن از بچه های دانشگاه امیر کبیریم. یه ترن هوایی وحشتناک هم سوار شدیم که تا حالا تو هیچ کجای ایران ندیده بودم و جدید بود و حتی پارسال نبود. خیلی ترسناک بود و به جز من و چند تا دیگه از بچه ها هیچ کس جرات نکرد سوار بشه و واقعا هم ترسناک بود. اخر شب هم موقع برگشتن رفتیم تو یه غرفه بازی و فقط من بازی کردم. یه غرفه بود با چند تا استکان که باید با توپ کوچیک پرت می کردی و می شکستیش. من زدم و اکثر استکان هاش رو هم شکستم. بعدش اومدیم بیرون شهربازی و محمد رفت از یه نفر آدرس بپرسه که گفت آقا باید از کجا بریم سمت حرم؟ و شروع کرد به مداحی و خوندن حرم، حرم، حرم ... یارو بهت زده محمد رو نگاه می کرد و ما هم داشتیم از خنده می ترکیدیم. بعدش هم یه سری از بچه ها رفتن خوابگاه  و ما هم تا ساعت ۴ صبح رفتیم حرم و زیارت.